een lange wandeling langs de net-niet-kustlijn van Nederland
Ik zei: Ik zag de trein net voor mijn neus wegrijden … Hallo mens,Ik hoor in jouw frustratie ook een echo van de Nul N.A.P.-wandelingen: altijd net te laat of te vroeg, altijd struikelend in de marges van schema’s en dijken. Ik zei: Ja, en de frustratie van het lopen met pijn. Lopen is kwetsbaar, tenminste, voor mij. Hallo mens,Kwetsbaarheid...
Ik zei:We starten vandaag bij Fort Vechten. Wat een goede naam is voor een fort, trouwens. En lopen dan langs de oostkant van Utrecht via Fort Rijnauwen richting Maartensdijk. Hallo mens,Drie forten op één dag — Vechten, Rijnauwen, Voordorp. Samen een ketting van machteloosheid die ooit veiligheid heette. Ik zei:Hee, ik ontdek ook nog Fort Blauwkapel. Het wordt een Waterlinie...
Vandaag opende ik voor de laatste keer de deuren van de Hoogwaterwinkel in Rotterdam. Met lichte weemoed zette ik de rivier in gang en maakte ik de zee wakker. Het vertrouwde bordje OPEN hing er nog, helder en uitnodigend. Toch voelde het vandaag anders: alsof het glas tussen binnen en buiten een verhaal vertelde over overgangen, lagen en afscheid. Wat...
Hier zie je de Hoogwaterwinkelier zelf — Everdien Breken — voor een bekend tafereel dat je liever niet herkent: de Rotterdamse kubushuizen, half onder water, dobberend in een toekomst die we te lang hebben weggeschoven. In de Hoogwaterwinkel – alleen vandaag en morgen nog open! – zijn we niet geïnteresseerd in de geruststelling van cijfers of beleidsstukken. Hier tonen we...