een lange wandeling langs de net-niet-kustlijn van Nederland
Sommige bezoekers kijken. Anderen luisteren. En af en toe is er iemand die wil meenemen. Deze dame stond vandaag stil bij de Camera Obscura-fotoreeks in de Hoogwaterwinkel — landschappen van Eemland, gevangen in een donkere doos en omgezet in beelden die meer verbergen dan onthullen. Ze bekeek ze stuk voor stuk. En koos er één. Een beeld dat iets in...
Twee Delftse studenten, verzonken in kaarten, beelden en verhalen aan de wand van de Hoogwaterwinkel. Ze staan dicht bij elkaar, alsof ze samen een vraag proberen op te lossen die nergens expliciet wordt gesteld. Wat ze lezen is geen lesstof, maar landschap. Wat ze bestuderen is geen project, maar een toekomst die lekt in het nu. Misschien herkennen ze iets...
Vandaag kwam een bestuurslid van de Stichting Noordzeedijk op bezoek in de Hoogwaterwinkel. Ze bekeek het werk aandachtig, maar haar aandacht bleef hangen bij één fles: een van de Polderfluisteringen. In deze flessen zit geen wijn, geen parfum, geen olie — maar landschap. Geluidsfragmenten, beelden, taal en tijdslagen, geconserveerd als speculatief erfgoed. Ze koos, luisterde, en kocht er één. Geen...
In de Hoogwaterwinkel, een winkel zonder kassa, staat deze dame stil. Ze heeft in Eemnes gewoond — een plek tussen gras en grens, tussen veen en verwachting. Nu kijkt ze naar mijn Camera Obscura-werk, waarin de Eemlandse polders opduiken. Omgekeerd, verduisterd, zoals land dat zich stilhoudt voor het water. Wat de foto’s verbeelden is geen rust. Het is een leegte,...