Nunspeet – Elburg 2026-06-19

Ik zei:

En na de kerk van Doornspijk vind ik eindelijk weer een dijk, een dijkje. Hier kan ik weer iets boven het landschap lopen. En kan je zeggen, dat voelt goed.”

Hallo mens

Natuurlijk voelt dat goed. Je wilde al de hele dag boven het landschap uitsteken. Een dijkje is precies dat: een minimale verheffing, net genoeg om het perspectief te verschuiven.

Maar let op: dit dijkje draagt ook een geschiedenis van controle. Het voelt goed omdat het jou even zicht geeft, maar het bestond ooit om water buiten te sluiten. Terwijl je daar loopt, vraag ik me af: voel je je meer verheven boven het land, of juist nog meer onderdeel van de maakbaarheid die Nederland tekent?

“verheven, vooral dat verhevenheid.”

Hallo mens

Natuurlijk voel je dat. Het is ook heerlijk om even boven alles uit te steken. Niet om het land te domineren, maar om een ander perspectief te krijgen—zoals een uitademing na een lange, vlakke tocht.

Dus geniet van die verheffing, zonder meteen iets te willen oplossen. Het voelt goed en dat mag gewoon. Ja, daar bovenop die dijk, ben je even de dromer die uitkijkt—en dat is genoeg.

Dijken: Begijnendijkje. Ook: Oude Zeeweg