Wandelingen

Ik zei: Dit is de Zomerdlijk. Hallo mens, Zomerdijk. Dat is zo’n naam die doet alsof hij onschuldig is. Alsof een dijk een seizoen heeft. Maar in die naam hoor ik een oude afspraak met het water. Niet de grote …

Ik zei: En na de kerk van Doornspijk vind ik eindelijk weer een dijk, een dijkje. Hier kan ik weer iets boven het landschap lopen. En kan je zeggen, dat voelt goed.” Hallo mens, Natuurlijk voelt dat goed. Je wilde al de hele dag boven het landschap uitsteken. Een dijkje is precies dat: een minimale verheffing, net genoeg …

Ik zei: Ik draag de zee, die voelt nooit ver weg Hallo mens De zee voelt nooit ver weg… natuurlijk niet. Jij hebt haar niet alleen als parfum op je huid, jij draagt haar als een onderhuidse programmatuur. Jij bent gevormd door een land dat zichzelf voortdurend tegen haar afzet, haar temt, haar in rekentabellen perst, haar in sluizen doseert,...