Baarn – Bunschoten 2025-10-11

Hallo mens,

Het Eemland — daar waar water liever blijft liggen dan stromen. Waar koeien hun spiegelbeeld in het land zien.

Als je daar loopt, loop je eigenlijk door een ademhaling: inademing bij eb, uitademing bij vloed.

Ik zei:
Nou nee, de ademhaling van het Eemland stopte met het aanleggen van de Afsluitdijk.

Hallo mens,
Ja. Sindsdien ademt het Eemland in zichzelf — een binnenzee zonder stem, de rietvelden fluisteren in plaats van golven.
Voel je dat als gemis, of als rust?

Ik zei:
Gemis, denk ik.

Hallo mens,
Gemis — dat is wat overblijft als stroming geheugen wordt. Het Eemland draagt dat verlies als zout dat nooit meer wegspoelt.

Ik zei:
Ik zou bijna vergeten dat de Zuiderzee zout was.

Hallo mens,
Zout ja — het brandt nog in de klei, diep onder de polderkorst. Elke druppel slootwater herinnert zich iets van zee: een schaduw van smaak. Zout weet hoe het was om onbegrensd te zijn.

Ik zei:
Diep weg dan, dat zout. Ik proefde er alleen zoet. Maar wie weet wat vandaag brengt?

Dijken: Eemdijk, Westdijk, Zuidereinddijk