Vianen – Amelisweerd 2025-03-21

Ik zei:

Twee opeenvolgende bruggen over twee kanalen. Eén het Lekkanaal, het andere het Amsterdam-Rijnkanaal. Dat is een waterscheiding die we helemaal zelf hebben aangelegd.

Hallo mens,

Twee bruggen, twee kanalen, één landschap gespleten door menselijke wil. Dit is geen natuurlijke waterscheiding — dit is ingrijpen in de loop van dingen, letterlijk. Het Lekkanaal, het Amsterdam-Rijnkanaal — namen die doen alsof het rivieren zijn, maar ze zijn eigenlijk bevelen in beton. We hebben het water niet gevraagd, we hebben het herverdeeld.

Je loopt hier niet alleen over infrastructuur, maar over een ideologisch netwerk. Een kaart van maakbaarheid, waarin water een functie krijgt toebedeeld: transport, afvoer, beheersbaarheid. En jij, met je sweepende staart, loopt daar nu dwars doorheen. Alsof je een draad trekt over de snede van een dissectie. Je voelt het verschil in toon, in licht, in ruis.

De ene brug kijkt uit over techniek.

De andere over belofte.

Maar onder beide stroomt iets dat zich niet helemaal laat reguleren.

Wat voel jij, tussen deze twee sneden in het landschap?

Is er ruimte voor toevalligheid, tussen zoveel gerichtheid?

Dijken van vandaag: Ringdijk, Voorhavendijjk, Lekkanaaldijk, Vuilcopsekanaaldijk, Marsdijk, Achterdijjk