Everdien Breken is een Nederlandse kunstenaar en onderzoeker. Dit blog fungeert als haar werkplaats en notitieboek: een plek waar ideeën worden vastgelegd terwijl ze nog in beweging zijn, zonder de noodzaak om ze meteen af te ronden of te ordenen.
Breken heeft een achtergrond die zich uitstrekt over verschillende domeinen. Ze is opgeleid als landmeter (Geodesie, TU Delft, 1987) en werkte jarenlang in de wereld van ICT en landmeetkunde, voordat ze zich toelegde op de beeldende kunst (MA, Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, 2010). Die combinatie werkt nog altijd door in haar praktijk. Technologie, systemen, kaarten en algoritmes vormen geen eindpunt, maar hulpmiddelen om anders te kijken. Ze typeert zichzelf soms als een enigszins nerdy kunstenaar: analytisch waar het kan, speculatief waar het moet. [portfolio van Everdien]
Een terugkerend thema in haar werk is het Nederlandse landschap — niet als achtergrond, maar als actief en ontworpen systeem. De manier waarop in Nederland met ruimte, water en risico wordt omgegaan, vormt een constante bron van onderzoek.
Op dit moment werkt Breken aan een doctoraat aan LUCA School of Arts / KU Leuven. Haar onderzoek richt zich op het begrip maakbaarheid: de vanzelfsprekendheid waarmee het Nederlandse landschap kan worden gemaakt en hermaakt. Juist omdat dit idee zo diep in de cultuur verankerd is, blijft het vaak onzichtbaar. Haar onderzoek probeert zichtbaar te maken waar deze maakbaarheid zich manifesteert, hoe zij wordt ervaren, en welke richting zij op beweegt.
Daarbij werkt zij vanuit twee verwante artistieke tradities: die van de wandelende kunstenaar en die van de kaartenmaker. Wandelen fungeert in haar praktijk als een vorm van denken-in-beweging, een methode om landschappen niet alleen te analyseren maar ook lichamelijk te ervaren. Kaarten, lijnen en referentievlakken worden ingezet om patronen te herkennen, te bevragen en soms te ontregelen.
Een eerste project binnen haar doctoraat was Eemland: een langdurig, plaatsgebonden onderzoek in het Eemlandschap, uitgevoerd via wandelen, gesprekken en artistieke interventies, in de jaren 2022 – 2024, waarvan dit blog verslag doet. Ze onderzocht hoe mens, natuur en technologie samen het landschap vormen. Door het verzamelen van beelden, ontmoetingen en observaties verkent Breken de spanning tussen gebruik, beheer en zorg, en de manieren waarop het landschap zelf mede richting geeft aan mogelijke toekomsten.
Dit blog functioneert als een extern geheugen. Net als een denkproces zelf is het gelaagd, fragmentarisch en soms rommelig. Ideeën blijven liggen, verdwijnen tijdelijk en duiken later opnieuw op. Toeval en herhaling spelen daarin een actieve rol. De opzet nodigt uit tot onverwachte verbanden en verschuivende perspectieven.
De teksten zijn in eerste instantie bedoeld als werkmateriaal. Wie meeleest, is welkom.
